Pray for the world

11:54


Ik weet niet zo goed hoe ik dit bericht moet beginnen. Vol verbijstering en verdriet kijk ik al 2 dagen naar het nieuws. Iets in mij zegt dat ik de verschrikkelijke beelden nu uit moet zetten maar toch, ik blijf kijken, afwachtend of er nog iets positiefs komt. Ik ben vooral in shock van de beelden, van de hartverscheurende verhalen.


Wat is er toch aan de hand in deze eens zo mooie wereld? Waarom gebeurt dit? Waar aan hebben wij dit verdient? Dit zijn vragen die als maar door me heen gaan. De belangrijkste, wanneer eindigt deze waanzin?

Vrijdag de 13de heeft zijn naam eer aan gedaan. Meer dan 100 duizend levens zijn die dag verloren gegaan en de hele wereld is in shock. Ik heb er eerlijk gezegd geen woorden voor. Waar moet ik beginnen om mijn boosheid en angst te omschrijven? Ik weet het niet meer.

Ik vraag me zelf steeds af, hoe zou het zijn geweest in het Bataclan theater? Hoe zouden die mensen zich gevoeld hebben? Ik ga best vaak met mijn vrienden naar concerten en dan denk je er niet aan dat iets zoals dit kan gebeuren. Nu zal ik 2 keer nadenken voordat ik zal gaan. Voor die mensen die er waren om van muziek te genieten is het nu te laat. Die kunnen niet meer met hun moeder naar de supermarkt, die kunnen niet meer vertellen aan hun vriend of vriendin dat ze van hen houden, die kunnen niet meer met hun vrienden lachen. Nee, dit alles is vervangen door heel veel verdriet.

Dit geldt ook voor de mensen die tijdens de 2 aardbevingen in Japan en Mexico zijn omgekomen. Dit geldt ook voor de mensen die bij de aanslagen in Baghdad en in Beirut zijn omgekomen.

Wat deze aanslagen achter zich laten is angst. Angst voor een groep onmenselijke schepsels. Ik wil mij niet laten leiden door deze angst maar nu het zo dichtbij is moet ik eerlijk bekennen, ik ben doodsbang. Zo denken meerdere met mij helaas. Hoe ver moet het nog gaan? Als het zo doorgaat komt er misschien wel een 3de wereld oorlog. En dan, wat moeten we dan? Vluchten zoals al die mensen? Want dit is waar zij voor vluchten, dit is waar zei dag en nacht mee te maken hebben. Ik kan nu zeggen dat ik de angst snap.

Het enige mooie van vrijdag de 13de was dat de wereld even 1 was. Hoewel iedereen twijfelt aan het bestaan van menselijkheid, waren wij voor 1 dag 1 volk. Verenigd en gepijnigd door de aangrijpende gebeurtenissen. Ik hoop dat het besef gaat komen dat wij voor elkaar op moeten gaan staan. Dat wij voor elkaar moeten gaan vechten.

Dit wilde ik even kwijt. Je kan mij altijd een bericht sturen als je iets kwijt wilt. I just hope that everything will be better, the world has sufferd enough..

Love,


Jamely

You Might Also Like

0 reacties

Popular Posts

Instagram


Facebook Page

https://www.facebook.com/allthingsrebel

Subscribe